Gregg Araki is na 12 jaar terug in de cinema. En hoewel hij niet van AI houdt, heeft hij die voor één bepaalde scène gebruikt.

Het is mogelijk dat het publiek in het weekend van Spider-man: Brand New Day niet let op wat Gregg Araki doet, de regisseur van de Teen Apocalypse-trilogie en van films als Kaboom, Mysterious Skin of Smiley Face. Sterker nog, waarschijnlijk ken je hem eerder van zijn televisiewerk als episoderegisseur van 13 Reasons Why, Riverdale of Dahmer. Nu is Araki na 12 jaar afwezigheid terug in de bioscoop, en dat heeft hij gedaan met een film die het niet heeft kunnen opnemen tegen Marvel maar die, alles welbeschouwd, op zijn minst de top 10 van de box office heeft gehaald. Beter iets dan niets.

Gregg tegen AI (of toch niet echt)

Natuurlijk heeft Araki, als onafhankelijke filmmaker boven de 65, in interviews over zijn nieuwe film, I want your sex, stelling moeten nemen over AI. En zijn antwoord zal jullie misschien verrassen: “Nu, met de technologie en de heel gevoelige camera’s, en de iPhones en de software, alles wat je kunt doen… Ik ben geen voorstander van AI als het gaat om het vervangen van acteurs en scenaristen, maar als hulpmiddel voor wat je in de postproductie kunt doen, zijn er dingen die we in I want your sex gebruiken”. Geen scenaristen, maar editors blijkbaar wel.

“We draaiden de minigolfscène letterlijk naast een snelweg. Het volume stond heel hoog in de eerste montages, maar met tools die nu beschikbaar zijn, kun je krekels horen wanneer we het mixen. Het was letterlijk waanzinnig om te zien hoe die dingen werken, en hetzelfde geldt voor de montage, het is ongelooflijk. De effecten, al die dingen veranderen alles ingrijpend doordat ze toegankelijk worden voor onafhankelijke lowbudgetregisseurs”, zegt hij. En het is een interessant standpunt: Is het echt nuttig voor wie indiecinema maakt, zie je het meteen omdat we een geoefend oog hebben of maakt het ons niet uit omdat we alleen maar willen gaan zitten en genieten?

Het mooie is dat filmmakers als Araki, die vroeger somber zouden zijn geweest over de toekomst van Hollywood, nu juist erg optimistisch zijn: “Het zijn gekke tijden, alles staat op zijn kop. Voor de indiecinema geldt dat ook, het is heel moeilijk om distributie te krijgen. Het is zwaar om financiering te krijgen, maar dat is het altijd geweest, het zijn verschillende vormen van ellende. Ik ben best enthousiast over de toekomst, denk ik. Ik denk dat veel van de oude formules niet meer werken, en dat Hollywood aan het instorten is. Het is net de Titanic, mensen rennen alle kanten op. De spelregels worden gewoon herschreven“. Ik hoop alleen dat ChatGPT niet degene is die ze moet herschrijven.